วันอาทิตย์ที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2551

กำลังใจ

เคยมองดูปลาในตู้ปลามั้ยคะ?
ปลามันก็ว่ายไป...ว่ายมา...วนไป...วนมา...
เคยคิดกันรึเปล่าคะ? ว่ามันจะเคยเบื่อ เคยเหนื่อยมั้ย?
พู่ว่านะ มันก็เหมืนกับชีวิตเราอ่ะแหละ ที่วนเวียนอยู่แต่วัฏจักรเดิมๆ
น่าเบื่อออก.....


เหนื่อย...เบื่อ....
หลายๆ ครั้งที่พู่เบื่อ พู่เหนื่อย..พู่ก็จะคิดว่า "พักแป๊บนึง เดี๋ยวก็หาย"
หลายๆ ครั้งที่พู่เจ็บ "อดทดหน่อย เดี๋ยวก็หาย"
หลายๆ ครั้งที่พู่ท้อ "เติมกำลังใจอีกนิดก็หายแล้ว...."



สำหรับพู่นะ กำลังใจเป็นอะไรที่สำคัญมากๆ
ลองคิดเล่นๆ ดูว่าถ้าเกิดวันนึงมนุษย์เราไม่มีกำลังใจ
ถึงวันที่เราบอบช้ำ..มันก็จะไม่มีที่สักแห่งเดียวให้เราอาศัยพักใจได้



ในวันที่เราท้อแท้..สิ้นหวัง...
สิ่งเดียวที่จะประคองให้เราผ่านวันคืออันแสนโหดร้ายได้...
...คงมีแค่ "กำ ลั ง ใ จ" ...เท่านั้นเองค่ะ
สำหรับพู่ พู่ยอมเสียได้ทุกอย่างค่ะ ยกเว้น กำลังใจ



ยกตัวอย่างง่ายๆ เหมือนเวลาเราจมลงไปใต้ทะเลลึก...


ทุกอย่างรอบตัวมือสนิท..
ลำพังแค่เรี่ยวแรงของมือทั้งสองมือ กับอีกหนึ่งใจของเรา
มันคงยาก..ที่จะแหวกว่ายขึ้นมาให้พ้นน้ำได้
แต่ถ้าตอนนั้นเรามี ถั ง อ๊ อ ก ซิ เ จ น อีกถึงนึง....



ลองคิดดูสิคะ ว่ามันจะช่วยเสริมกับองค์ประกอบอื่นของเรามากมายแค่ไหน
ทุกอย่าง..มันต้องดีกว่เดิมแน่นอน.....




มันก็เหมือนชีวิตของเราอ่ะค่ะ
เวลาที่ทุกอย่างรอบตัวเรามันมืดไปหมด
อย่างที่เขาว่า "มืดแปดด้าน"
ถ้าเราไม่มีกำลังใจ....ก็จบ


แต่ถ้าเรามีกำลังใจ..พู่เชื่อว่าสักวันเราก็จะเจอ ด้ า น ที่ เ ก้ า




ชีวิตทุกชีวิตต้องการกำลังใจนี่เป็นเรื่องจริงค่ะ



แต่นอกจากจะหากำลังใจจากคนรอบข้าง...คนที่เรารัก..หรือคนที่รักเราแล้ว
ต้องไม่ลืมสร้างกำลังใจให้ตัวเองด้วยค่ะ



เพราะ....

วันนึงเมื่อเราไม่มีใคร..เ ร า ยั ง มี ตั ว เ อ ง

วันนึงเมื่อเราไม่ได้กำลังใจจากใคร... เ ร า ยั ง มี กำ ลั ง ใ จ จ า ก ตั ว เ อ ง




Without your comments , I feel lonely.

ไม่มีความคิดเห็น: