เคยมองดูปลาในตู้ปลามั้ยคะ?
ปลามันก็ว่ายไป...ว่ายมา...วนไป...วนมา...
เคยคิดกันรึเปล่าคะ? ว่ามันจะเคยเบื่อ เคยเหนื่อยมั้ย?
พู่ว่านะ มันก็เหมืนกับชีวิตเราอ่ะแหละ ที่วนเวียนอยู่แต่วัฏจักรเดิมๆ
น่าเบื่อออก.....
เหนื่อย...เบื่อ....
หลายๆ ครั้งที่พู่เบื่อ พู่เหนื่อย..พู่ก็จะคิดว่า "พักแป๊บนึง เดี๋ยวก็หาย"
หลายๆ ครั้งที่พู่เจ็บ "อดทดหน่อย เดี๋ยวก็หาย"
หลายๆ ครั้งที่พู่ท้อ "เติมกำลังใจอีกนิดก็หายแล้ว...."
สำหรับพู่นะ กำลังใจเป็นอะไรที่สำคัญมากๆ
ลองคิดเล่นๆ ดูว่าถ้าเกิดวันนึงมนุษย์เราไม่มีกำลังใจ
ถึงวันที่เราบอบช้ำ..มันก็จะไม่มีที่สักแห่งเดียวให้เราอาศัยพักใจได้
ในวันที่เราท้อแท้..สิ้นหวัง...
สิ่งเดียวที่จะประคองให้เราผ่านวันคืออันแสนโหดร้ายได้...
...คงมีแค่ "กำ ลั ง ใ จ" ...เท่านั้นเองค่ะ
สำหรับพู่ พู่ยอมเสียได้ทุกอย่างค่ะ ยกเว้น กำลังใจ
ยกตัวอย่างง่ายๆ เหมือนเวลาเราจมลงไปใต้ทะเลลึก...
ทุกอย่างรอบตัวมือสนิท..
ลำพังแค่เรี่ยวแรงของมือทั้งสองมือ กับอีกหนึ่งใจของเรา
มันคงยาก..ที่จะแหวกว่ายขึ้นมาให้พ้นน้ำได้
แต่ถ้าตอนนั้นเรามี ถั ง อ๊ อ ก ซิ เ จ น อีกถึงนึง....
ลองคิดดูสิคะ ว่ามันจะช่วยเสริมกับองค์ประกอบอื่นของเรามากมายแค่ไหน
ทุกอย่าง..มันต้องดีกว่เดิมแน่นอน.....
มันก็เหมือนชีวิตของเราอ่ะค่ะ
เวลาที่ทุกอย่างรอบตัวเรามันมืดไปหมด
อย่างที่เขาว่า "มืดแปดด้าน"
ถ้าเราไม่มีกำลังใจ....ก็จบ
แต่ถ้าเรามีกำลังใจ..พู่เชื่อว่าสักวันเราก็จะเจอ ด้ า น ที่ เ ก้ า
ชีวิตทุกชีวิตต้องการกำลังใจนี่เป็นเรื่องจริงค่ะ
แต่นอกจากจะหากำลังใจจากคนรอบข้าง...คนที่เรารัก..หรือคนที่รักเราแล้ว
ต้องไม่ลืมสร้างกำลังใจให้ตัวเองด้วยค่ะ
เพราะ....
วันนึงเมื่อเราไม่มีใคร..เ ร า ยั ง มี ตั ว เ อ ง
วันนึงเมื่อเราไม่ได้กำลังใจจากใคร... เ ร า ยั ง มี กำ ลั ง ใ จ จ า ก ตั ว เ อ ง
Without your comments , I feel lonely.
วันอาทิตย์ที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2551
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น